16-04-07

Rotterdam van supporterszijde

14 & 15 april 2007 - Rotterdam - xxkm gewandeld - xxkm gesupporterd

16/04/2007 - Dergneau - Lange versnellingen - 12,56km - 1:21:08 - AvgH 160 - AvgSpeed 9,3

Rotterdam is voorbij, het was een heerlijk weekendje weg waar ik enorm van genoten heb en waar ik, in tegenstelling tot de vele marathonlopers, mijn batterijen weer kunnen opladen heb. Vol goeie moed vertrokken de duizenden moedige en enthousiaste lopers om 11u voor een helse en hete tocht van 42km. Er stond geen zuchtje wind en de zon liet zich van zijn beste kant zien. Zelfs voor ons, supporters, was het zuchten en puffen geblazen, een plekje in de schaduw zat er vaak niet bij en de metro's zaten gevaarlijk volgestampt met massa's mensen die op verschillende kilometerpunten hun vrienden gingen toejuichen. Ook Phoebe en ik stonden daar tussen, hoewel we steeds een veilig plekje opzochten. We hadden eerst een mooi plaatsje net na de Erasmusbrug, waar we de kopgroep zagen voorbijstormen en ook een mooie glimp van onze held papa Christophe konden opvangen. Ook aan 5km konden we hem net eventjes tussen de massa zien. De volgende tocht was naar de 15km drankpost, waar we ruim een uur zitten wachten en kijken hebben, maar waar we geen bekende gezichten zagen voorbij huppelen. Dan maar vlug richting 30km getrokken, waar Phoebe zich op de grond genesteld heeft, geveld door de warmte en met pijnlijke voetjes. Blij was ik toen ik Frank Spencer nog "fris" zag voorbijlopen, eindelijk eens iemand die ik ken. En ik wist nu dat Christophe niet zo ver af meer kon zijn en gelijk had ik na ongeveer 10' kwam ook hij eraan, niet gelopen maar stijf gestrompeld. Hij zag er niet uit, zijn gezicht helemaal vertrokken van de pijn. Hij kon niet meer, hij zat er compleet door, had krampen in zijn benen en toch zag ik de twijfel in zijn ogen. 't Was alsof er 2 stemmetjes tegen hem bezig waren: een engeltje dat zei "denk toch aan je gezondheid en stop ermee" en een duiveltje dat hem vertelde toch door te gaan. Hij wou toch nog eventjes proberen aan een heel laag tempo, maar even verderop nam hij toch een moeilijke maar verstandige beslissing en besloot hij uit de wedstrijd te gaan. Het marathonavontuur voor hem was hier ten einde. Met de metro zijn we nog naar de finish gegaan, waar we de andere webloglopers (Ruthje, Mario, Frank & Betty Spencer) konden feliciteren met hun puike prestatie, want een marathon uitlopen in zo'n hitte is echt niet evident. Dus aan iedereen een dikke proficiat!!!

Terwijl iedereen kon bekomen van de tocht van gisteren, stond bij mij vandaag een training met lange versnellingen op het programma. 3 x 3km aan 6'/km (10km/u) is goed gelukt. 't Was niet gemakkelijk, maar ik heb het tempo de meeste tijd kunnen volhouden.

20:51 Gepost door Muriel | Permalink | Commentaren (11) | Tags: 10 miles antwerp |  Facebook |