16-10-07

De eerste halve marathon is binnen!!

Zondag 14/10/2007 - halve marathon Eindhoven: 02:23:00 - AvgH171
Na een dikke geluksknuffel en zoentjes van onze dochter, die het weekend bij de oma & opa ging logeren, vertrokken we zaterdagochtend richting Eindhoven. Onze dame met de zwoele stem begeleidde ons netjes richting Nederland, maar was toch even de kluts kwijt met de eenrichtingsstraten in Eindhoven. Ze maakte zich zelfs eventjes kwaad door nadrukkelijk te herhalen dat we onze bestemming bereikt hadden, maar wij zagen geen Crown hotel!! Gelukkig was de mevrouw in het toerismekantoor iets vriendelijker en duidelijker in haar communicatie zodat we met behulp van een plannetje toch nog ons hotel gevonden hebben. Na een gezellig terrasje op de markt trokken we dan richting universiteit om onze borstnummers op te halen. Daar troffen we dan ook de eerste bloggers aan en na een gezellig keuvelen gingen we nog wat slenteren langs de winkelstraten. We kochten een leuk geschenkje voor Phoebe, want we misten onze kleine meid toch wel hoor. ‘s Avonds hadden we reuzenhonger en we stonden dan ook vol ongeduld te wachten om aan te schuiven aan het marathonbuffet. Tja, bleek nu dat er iets fout gelopen was en dat we richting Holiday Inn moesten om te eten. Njet, geen pasta (oef?) maar wel Hollandse kost met zware saus en lekkere dessertjes. Ach die calorieën lopen we er morgen wel af hé.

Na een onrustige nacht was dan eindelijk DE dag aangebroken. Bij het buitenkomen van de kamer vielen we net niet over de fles wijn en de banaan die voor onze deur stonden (een verontschuldiging van het hotel voor het misverstand van de vorige avond). Het ontbijtbuffet stond gelukkig wel klaar. Terwijl Christophe een paar sneetjes brood naar binnen speelde, kon ik heerlijk genieten van enkele lekkere croissants. Dat is nu het voordeel van pas in de namiddag te starten, je kan je nog eens lekker laten gaan ’s morgens…

Om 10u trokken we dan richting start, waar we de andere bloggers ontmoetten. Groepsfoto’s nemen, bespreking van de tactiek, toiletbezoeken, hartslagen die gecontroleerd werden, het was echt wel grappig om iedereen zo bezig te zien. Ze zagen er allemaal super uit en ze waren duidelijk klaar om er in te vliegen. Na de start ben ik dan terug richting hotel getrokken om daar op tv de marathon verder te volgen en mijn pasta’s (weeral!!!) op te smullen. Tussendoor ben ik nog vlug even naar beneden gerend om de eerste marathonlopers te zien voorbij vliegen en nadien om te supporteren voor Christophe en de andere bloggers die er bijna hun eerste rondje hadden opzitten.

En dan was het eindelijk tijd om zelf naar de start te vertrekken. Samen met An trok ik opnieuw richting plaats van afspraak om daar de andere halvemarathonners te ontmoeten. De zenuwen waren wel degelijk aanwezig want ik moest voor de zoveelste keer al naar het toilet. Gelukkig konden we al snel richting startvak gaan, iedereen nog even succes wensen en dan was het zover, mijn eerste halve marathon ging van start. Mario, Peggy, Julie en Mike liepen een paar meter voor mij uit en ik probeerde hen te volgen, maar mijn hartslag zat zo hoog (170) dat ik mijn tempo verminderde. Ik dacht bij mezelf, 21km lopen met zo een hoge hartslag dat hou ik nooit vol. Na 3km zat mijn hartslag nog steeds tussen 165 en 170, maar ik voelde mij wel supergoed. Ik besloot dus maar mijn tempo terug wat op te drijven, maar niet boven de 170 hartslag te gaan. En dat ging goed. De sfeer in Eindhoven was gewoon geweldig, heel veel muziek en orkestjes, veel volk en vooral een heel vlak parcours. Rond 10km kreeg ik echter last van maagkrampen, ik voelde het water in mijn maag gewoon klotsen op mijn loopritme. Bij de bevoorrading had ik water en sportdrank genomen en dat was blijkbaar te veel van het goede. De rest van het traject heb ik dan ook niets meer gedronken, maar de krampen gingen niet weg. Gelukkig had ik geen last van mijn knie, het tempo ging vlot en ik kon echt wel genieten van mijn loopje. De laatste 4km waren dan terug wat zwaar want ik verhoogde het tempo. Eindelijk passeerde in het hotel, Christophe had me bijna niet gezien, hij stond zo te kwebbelen! De laatste meters was mijn pijp echt uit, een sprintje kon er niet meer af, maar ik had het gehaald. Helaas niet in een supertijd (02:23:00), maar dat deed er nu niet toe. Vorig jaar deze tijd kon ik nog geen kilometer in één stuk uitlopen, en nu had ik zo eventjes 21km afgelegd. Dit had ik nooit durven dromen!! Dus een hele grote merci aan Christophe, die me met raad en daad bijgestaan heeft het afgelopen jaar en ook een hele grote dank aan Mario, die me een geweldig trainingsschema bezorgd heeft!!!!

Christophe heeft het ook heel goed gedaan, maar dat kan je nalezen op zijn blogje.

Het marathonbuffet ’s avonds liep helaas terug fout. Samen met Jan en zijn vrouwtje en Herman met zijn gezin zijn we dan nog gezellig iets gaan eten in de buurt en om 22u30 stonden we terug thuis, elk met een mooie medaille en een grote voldoening. Op naar de volgende...

10:00 Gepost door Muriel in Lopen | Permalink | Commentaren (18) | Tags: halve marathon eindhoven |  Facebook |